Beschrijving
Vrienden komen, vrienden gaan. Dit is een boek over de allereerste ontmoeting, de avonturen onderweg en het voorbijgaan. Over vrolijke nachten en bittere ruzies. Vertrouwd raken en toch verrast worden, dat is het geheim. Een vriendschap leeft zolang ze de belofte inhoudt dat het beste nog moet komen.
Zouden zij elkaar weten te vinden, Chris en Halid? De Amsterdamse journalist en de Palestijnse filmmaker schrijven elkaar over de vrienden die ze liefhebben en verliezen. Terwijl hun wereld uit elkaar valt zoeken ze toenadering. Eerst schuchter, soms bars, vaak intiem. Het gaat over de tengere tafeltenniskampioen uit Noord met een zweem garageboxenrappersbluf. Over de cameraman die in honderdduizend stukjes wordt geblazen. Vriendschap, zegt Chris, is een optelsom van karakter, tijd en plaats. Van gemoedstoestand, lichtval en de muziek die er speelt.
Vriendschap, zegt Halid, is er om afscheid van te nemen.
Een vriendschap leeft zolang ze de belofte inhoudt dat het beste nog moet komen. Een puzzel is niet spannend meer als alle stukjes zijn gelegd. Onaf is beweging. Compleet kan geen kant meer op. Mensen die ik heel goed ken en toch niet kan voorspellen zijn mij het dierbaarst. Vriendschappen zijn ontdekkingstochten, van elkaar, van de buitenwereld. Vertrouwd raken en toch verrast worden, daar zal het altijd om gaan. En dat kan alleen als je niet ophoudt in elkaar de nieuwsgierigheid aan te steken, als er iets te raden overblijft. Een element van onzekerheid ook: kleine verstoringen die het voorteken kunnen zijn van echte onoverbrugbaarheden, de kans dat het misloopt. Iets dat je nog moet overwinnen: een leeftijdsverschil van tien jaar. Iets dat tussen je in staat: vierhonderd jaar bezetting. En het vooruitzicht van daar overheen te klimmen.
Chris Keulemans (Tunis, 1960) is een reizende schrijver. Thuisbasis: Amsterdam-Noord, voor zolang het duurt. Echt een goede, trouwe, attente vriend is hij niet. Maar de warmte is oprecht, en de complimenten meent hij. Wapenfeiten? Keeper van de Voetbal Vereniging voor Gemeente Ambtenaren. Acteur in de voorstelling Bagdad van Enkidu Khaled. Nachtportier van De Waarheid. Ontving de Lauwerkrans van het MESS Festival in Sarajevo, het Ereschild van het Bassamat Festival in Tanger en het Getuigschrift van Erkenning van zijn vriend Mohamed Mballo. Sprak voor twintigduizend mensen in Bratislava en voor twee mensen in Den Haag. Leidde in Amsterdam drie cultuurcentra: Perdu, de Balie en de Tolhuistuin. Werkte een belastingschuld van veertigduizend euro weg. Schreeuwde matter op de Dam en ‘Fuck de IND’ in de Dominicuskerk. Schrijft reportages en essays voor De Groene Amsterdammer, OneWorld en Byline Times. Zegt ‘hee vriend’ tegen elke hond die hij tegenkomt.
Het is het slot van een drieluik over wat de wereld draaiende houdt. Eerder verschenen Gastvrijheid en Verzet
Over Gastvrijheid (2021):
‘Ontroerende, hartverwarmende en soms ook confronterende reisverhalen.’
De Volkskrant
Over Verzet (2024):
‘Een aanmoediging voor iedereen die nee wil zeggen tegen de status quo, en ja tegen een wereld met minder onrecht.’
NRC ****
