Beschrijving
Al bijna zeven jaar schrijft Babah Tarawally om de week over racisme en discriminatie in Trouw. Tijd om terug te blikken. In zijn eerste bijdrage vergeleek hij Willem van Oranje met een witte passagier die naast hem in het vliegtuig zat en die alle ruimte opeiste. Het zorgde voor veel geraas, herrie en heisa. Trollen verschenen op het web, gevolgd door haatmails en bedreigingen. Op dat moment begreep hij dat het midden geen keuze is.
In Ik ben omdat wij zijn kiest Babah Tarawally soms voor de nuance, om de aandacht bij de inhoud te houden. Op andere momenten spreekt hij zonder terughoudendheid, precies zoals hij is. Hij ziet met verbazing hoe groot de solidariteit in Nederland kan zijn, en hoeveel afstand er tegelijk nog te overbruggen valt. Maar wat ons verbindt, verdient meer aandacht dan wat ons scheidt.
