HEEFT U VRAGEN?

 

Winkelwagen - € 0,00

Uw winkelwagen bevat geen artikelen.

 
Welkom bij Uitgeverij Jurgen Maas
Van hoog naar laag sorteren
Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5

 Het is materie waar al het nodige over geschreven is, zowel in essay- als in romanvorm. Said el Haji laat in Sta op en leef, vader zien dat hij op zijn sterkst is als romancier – en dat hij in dit thema met de besten mee kan.

Lees hier de hele recensie

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

Said El Haji schrijft om de chaos in zijn hoofd en in de wereld om hem heen te ordenen, zo zegt hij op een YouTube-filmpje van een paar jaar geleden. In zijn jongste bundel herschikt hij zijn relatie met zijn inmiddels overleden vader. In dezelfde beweging ordent hij tegelijk de verhoudingen binnen het gezin waarin hij is opgegroeid. El Haji werd geboren in Marokko (1976) en kwam op jonge leeftijd naar Nederland. Hier woonde en werkte zijn vader al langer. In het kader van gezinshereniging kwam de familie over. 

Het boek is geen ode aan zijn overleden vader geworden. Daarvoor blijft El Haji zich te bewust van de verschillen. Maar het is een ontroerende poging om over het graf heen zijn vader te bereiken door eerlijk en openhartig zijn verhaal te vertellen. Iets dat hij, sinds hij zelf vader is, pas goed kan: “Het zou een pak van mijn hart zijn te weten dat ik zijn zegen zou hebben. Te meer daar ik vrede heb met zijn denken en handelen nu ik zelf vader ben, en nu ik zijn wereld beter begrijp, hoewel ik het een onrechtvaardige wereld vind. Hem in alle openheid de zegeningen van mijn leven te tonen zou mij de ruimte geven om hem ongecompliceerd lief te hebben” (pp. 155-156).

Lees hier de hele recensie

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

 

 

 

Klik op afbeelding voor vergroting

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

Aan verhalen over Palestijnen en de Palestijnse gebieden was het afgelopen jaren geen gebrek. Het boek Welkom in het paradijs overstijgt de gebruikelijke dramatische verhalen en richt zich meer op het persoonlijke verhaal. Het zijn geen clichéverhalen over oorlog en bezetting, maar alledaagse situaties over liefde, geloof en familie.

Bennema
De auteur van het boek is Tineke Bennema, historica en journaliste. Zij heeft zeven jaar, tussen 1994 en 2002, lang in een dorp tussen Ramallah en Jeruzalem gewoond. Bennema woonde daar met haar Palestijnse man en kinderen en werkte in die periode ook voor Radio 1 en Trouw. Over haar ervaringen op de Westelijke Jordaanoever schreef zij in 2001 het boek Checkpoint Jeruzalem. Nu komt ze dus met het boek Welkom in het paradijs.

Lees hier de hele recensie

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

 

Klik op afbeelding voor vergroting

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

Het is als ik de verhalen leest in Welkom in het Paradijs soms net alsof ik die mengeling van oranjebloesemgeur, geroosterde amandelen en de stank van aangestoken afvalcontainers en pis weer kan ruiken. Tineke Bennema ken ik als de schrijfster van twee boeken die ik erg waardeerde: Checkpoint Jeruzalem, over haar ervaringen als Nederlandse vrouw die aan de Palestijnse kant in Jeruzalem woont, en een indrukwekkend boek over de geschiedenis van de grootvader van haar Palestijnse man, die sjouwer was in Jeruzalem: De last van Khalil. Dat laatste boek is een prachtige manier om kennis te maken met de geschiedenis van Palestina, al die opeenvolgende bezettingen tot en met de Israëlische, die het leven van de Palestijnen zo beïnvloedden.

Lees hier de hele recensie

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

De liederen doen vaak dienst als bezwaarschrift tegen de gevestigde orde, maar ook als uitingsmiddel voor de eigen gevoelens en denkwijze

Meer en meer mensen stellen zich het leven en vooral de zin ervan in vraag. Op zoek naar antwoorden verdiept men zich in het zielenleven en de spirituele rijkdom. Een vorm van het nastreven van spirituele geneugten is het Soefisme. De leer die zich vooral in de Islamitische gebieden situeert, verwerft in het Westen meer en meer bekendheid. Dankzij onder andere Nederlandstalige vertalers wordt de kloof met de Soefistische denkers alsmaar kleiner.

De gedichtenbundel Reisgenoten en Wijnschenkers is door Sötemann, Schmidt en de Groot -Nederlandse specialisten in de Turkse en Ottomaanse geschiedenis , filologie en letterkunde – tot stand gekomen. De samenstelling bestaat uit poëzie uit het Ottomaanse tijdperk. Een periode waar het Soefisme in de geschreven teksten tot bloei kwam.

 

Lees hier de hele recensie

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

'Gebed zonder eind' in Trouw

23-08-2014 16:03

 

Klik op afbeelding voor vergroting

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

Leven in twee culturen

Dit jaar verscheen Gebed zonder eind, een bundel korte verhalen over zijn tijd op school, over zijn reizen naar steden in Europa en Marokko, over zijn broers en zijn vader, over muziek, over de islam. Het zijn mooi geschreven impressies van zijn leven hier.

Het boeiende in al die verhalen is zijn zoektocht naar wie hij is, en naar waar hij zich thuis voelt.  

De bundel heeft woorden van de koning van Marokko, Hassan II, die hij uitsprak tijdens een televisietoespraak tot zijn volk, als beginmotto: Jullie beesten, jullie wilden. En als eindmotto een eerbetoon aan het Zuiderbad: jouw water is als inkt voor mij. Tussen deze twee uitersten staan 29 verhalen die getuigen van zijn onvermoeibare zoektocht naar zijn identiteit in twee culturen. Die verhalen zijn vrijwel allemaal stuk voor stuk mooi geschreven.

 

Lees hier de hele recensie

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas

 'Deze stad eet het vlees van haar broeder en boert verzadigd. Deze stad heeft de navelstreng die haar verbindt met de dood niet doorgesneden.' Het zijn slechts een paar van de indringende regels die de Syrisch-Palestijnse dichter Ghayath Almadhoun wijdt aan zijn geliefde en betreurde Damascus. Hij zag er in 1979 het levenslicht in een Palestijns vluchtelingenkamp. Damascus, 'zij is onze moeder, die ons heeft gezoogd met niets dan angst'.

Almadhoun, sinds 2008 woonachtig in Stockholm, is de oorlogsplek ontvlucht, maar nam de verwoesting met zich mee. En tegelijk het schuldgevoel, niet daar te zijn waar hij familie, vrienden en landgenoten achterliet. Almaar korter worden de gedichten in de reeks Ik kan niet aanwezig zijn, een poging om zijn afwezigheid te rechtvaardigen. Pagina na pagina slaat hij zichzelf de argumenten uit handen, om ten slotte te eindigen met het ieder gedicht weer herhaalde, maar telkens zachter klinkende zinnetje: 'Ik zal je de waarheid vertellen...'

Al is het des dichters om niet alles uit te spreken, de waarheid is natuurlijk dat iemand in veiligheid wil leven. Zonder granaten en kalasjnikovs, en met de geur om je heen van de sinaasappelbomen bloeiend op geboortegrond. En wij van Fort Europa maar denken dat iedereen hier zomaar naartoe komt, aangelokt door het vermeende walhalla van het Westen. Geen wonder dat Almadhoun soms zwaarder poëtisch geschut in stelling brengt: 'Geloof je me als ik je zweer op de muziek, dat onze Europese verblijfsvergunning de afstand tussen ons en de dood door kogels heeft vergroot, maar ons dichter bij zelfmoord heeft gebracht?'

Ze confronteren ons met een andere wijze van dichten, deze uit het Arabisch vertaalde verzen. Ze staan bol van de metaforen en kunnen in onze oren dramatisch klinken. Toch bespeelt Almadhoun, die ooit dichter werd nadat hij op de markt 'een tweedehands verdriet' kocht, ook de snaren van de ironie: 'De sluipschutter vroeg me geen toestemming toen hij vuurde, een duidelijk gebrek aan wellevendheid.'

Voor wie de tijd neemt en bereid is zijn westers kompas in te stellen op de specifieke beeldtaal van het Oosten, opent zich hier een wereld aan universele poëzie. Die kan per definitie niet lieflijk zijn, want dichters hebben nu eenmaal oog voor alles: 'Het bloedbad is aardiger voor mijn vrienden dan de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Het bloedbad is het enige dat hun asiel heeft verleend, zonder naar hun achtergrond te kijken.'

Geplaatst in Recensies door Jurgen Maas
Van hoog naar laag sorteren
Pagina:
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5