Said El Haji schrijft om de chaos in zijn hoofd en in de wereld om hem heen te ordenen, zo zegt hij op een YouTube-filmpje van een paar jaar geleden. In zijn jongste bundel herschikt hij zijn relatie met zijn inmiddels overleden vader. In dezelfde beweging ordent hij tegelijk de verhoudingen binnen het gezin waarin hij is opgegroeid. El Haji werd geboren in Marokko (1976) en kwam op jonge leeftijd naar Nederland. Hier woonde en werkte zijn vader al langer. In het kader van gezinshereniging kwam de familie over. 

Het boek is geen ode aan zijn overleden vader geworden. Daarvoor blijft El Haji zich te bewust van de verschillen. Maar het is een ontroerende poging om over het graf heen zijn vader te bereiken door eerlijk en openhartig zijn verhaal te vertellen. Iets dat hij, sinds hij zelf vader is, pas goed kan: “Het zou een pak van mijn hart zijn te weten dat ik zijn zegen zou hebben. Te meer daar ik vrede heb met zijn denken en handelen nu ik zelf vader ben, en nu ik zijn wereld beter begrijp, hoewel ik het een onrechtvaardige wereld vind. Hem in alle openheid de zegeningen van mijn leven te tonen zou mij de ruimte geven om hem ongecompliceerd lief te hebben” (pp. 155-156).

Lees hier de hele recensie